Als iedereen doet waar die blij van wordt, wie doet dan de rest?

Over talent, taakverdeling en werkplezier in medische teams

Werkplezier in de zorg wordt vaak besproken vanuit belasting: hoge werkdruk, volle roosters, administratie en personeelstekorten. Terecht. Wie structureel te veel moet dragen, houdt dat niet eindeloos vol.

Maar werk kost niet alleen energie. Werk kan ook energie géven.

Tijdens een recente refereeravond over de Gynaecoloog 2035, spraken we met AIOS en opleiders Obstetrie & Gynaecologie over precies die andere kant van duurzame inzetbaarheid: wat maakt dat mensen hun werk niet alleen volhouden, maar er ook energie, betekenis en plezier uit halen?

Werken vanuit je talent kan een energiebron zijn

De ene arts gaat aan van acute zorg. Een ander van opereren, patiëntgesprekken, onderwijs of het verbeteren van zorg. Maar ergens goed in zijn is niet hetzelfde als er energie van krijgen.

Wij kijken als psycholoog daarom naar drie dingen:

1.        Kunnen: waar ben je goed in?
2.       Willen: waar krijg je energie van?
3.       Bijdragen: welke waarde voeg je toe voor je team of patiënt?

Juist waar die drie samenkomen, kan talent een echte energiebron worden.
Maar dan ontstaat meteen de vraag: Als iedereen doet waar die blij van wordt, wie doet dan de rest?
Precies daar wordt taakverdeling interessant.

Eerlijk is niet altijd hetzelfde als gelijk

In veel vakgroepen voelt eerlijk verdelen als gelijk verdelen: iedereen ongeveer evenveel diensten, commissies en neventaken. Maar mensen verschillen in talent, ervaring, ambitie, belastbaarheid en levens- of loopbaanfase.

De één draagt veel onderwijs en opleiding. Een ander trekt kwaliteit of onderzoek. Iemand anders neemt juist veel klinische of acute verantwoordelijkheid. Dat kan prima, zolang het team zicht houdt op wat iedereen draagt en de minder aantrekkelijke taken niet steeds bij dezelfde mensen belanden.

Een eerlijke bijdrage hoeft dus niet te betekenen dat iedereen hetzelfde pakket heeft.

Maar hoe kun je dit praktisch vormgeven binnen een vakgroep?

Van talent naar een eerlijker taakverdeling: 4 stappen

1. Maak het totale pakket aan taken zichtbaar

Niet alleen patiëntenzorg en diensten, maar ook onderwijs, kwaliteit, onderzoek, organisatie en de klussen die vaak tussen de bedrijven door gebeuren.

2. Spreek af wat je samen draagt

Welke taken horen gewoon bij de gezamenlijke verantwoordelijkheid van de vakgroep? En wat vinden we eigenlijk een eerlijke bijdrage?

3. Maak bewust ruimte voor verschil

Waar kunnen talent, voorkeur, ambitie of levensfase meewegen in wie wat doet? Hoe kunnen we de verschillen tussen onze collega’s benutten?

4. Herijk regelmatig

Klopt de verdeling nog? Zijn er taken die steeds bij dezelfde mensen terechtkomen?

Zo wordt talentgericht werken geen optelsom van individuele wensen, maar gezamenlijk teamontwerp.

En als het systeem knelt?

Niet alles is binnen een vakgroep op te lossen. De formatie is krap. Productieafspraken en registratielast verdwijnen niet vanzelf.

Daarom helpt het om steeds drie vragen te stellen:

1.        Wat kan ik zelf beïnvloeden?
2.        Wat moeten wij als team anders organiseren?
3.        Wat moet als systeemvraagstuk omhoog worden geëscaleerd?

Want als het echte probleem in de taakverdeling, het team of het systeem zit, helpt het weinig om eindeloos aan individuele veerkracht te blijven sleutelen.

Talentgericht werken is dus niet: iedereen zoveel mogelijk laten doen wat leuk is.

Het is: verschillen benutten, gezamenlijke verantwoordelijkheid bewaken en het werk zo organiseren dat mensen duurzaam goed kunnen blijven functioneren. Dit vraagt om bewust ruimte maken voor dit gesprek binnen je team of vakgroep.

Bij Buro Hartslag houden we ervan om juist die gesprekken te begeleiden. We helpen vakgroepen en teams om deze onderwerpen concreet te maken en samen te onderzoeken wat er anders kan. Niet groots of theoretisch, maar zo dat er iets verandert in hoe jullie morgen met elkaar werken.

Benieuwd wat zo’n gesprek in jullie team of vakgroep kan opleveren? We denken graag mee.